Aletta Jacobs

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Aletta Jacobs (1854 - 1929).

Nu gaan zowel jongens als meisjes naar de universiteit.

Ze studeren daar voor hun toekomst.

Dat wordt nu heel normaal gevonden.

En het is normaal dat vrouwen werken.

Jongens en meisjes in Nederland hebben nu dezelfde rechten.

Maar dat is niet altijd zo geweest.

 

Rondom 1871, 150 jaar geleden, studeerden alleen jongens.

Alleen jongens gingen naar de universiteit.

In 1871 schreef een meisje van 17 jaar een brief naar een minister.

Dat meisje heette Aletta Jacobs.

Zij wilde ook studeren.

Zij wilde naar de universiteit.

Haar droom was om dokter te worden.

De minister schreef een brief terug.

Hij antwoordde dat Aletta naar de universiteit mocht.

Aletta Jacobs werd zo het eerste meisje in Nederland dat naar de universiteit ging.

 

Na haar studie werd Aletta Jacobs dokter in Amsterdam.

Zij werkte in een arme buurt waar veel arbeiders woonden.

Deze arbeiders verdienden weinig.

Ze waren arm.

Ze hadden geen geld om de dokter te betalen.

Toch hielp Aletta Jacobs deze mensen.

Zij hielp deze mensen gratis.

Veel gezinnen bestonden uit 10 of meer kinderen.

Dat was vroeger heel normaal.

Maar het krijgen van veel kinderen is slecht voor de gezondheid van vrouwen.

Aletta Jacobs wilde deze vrouwen helpen.

Zij praatte met vrouwen.

Ze wilde dat vrouwen gingen nadenken over hun toekomst.

Zij wilde dat vrouwen zelf gingen beslissen om zwanger te worden.

Aletta Jacobs wilde dat vrouwen nadachten over het aantal kinderen dat zij wilden.

En als vrouwen geen kinderen meer wilden, hielp Aletta Jacobs deze vrouwen.

Aletta Jacobs hielp deze vrouwen om niet zwanger te worden.

 

Sinds 1848 bestond in Nederland het kiesrecht.
Nederlanders hadden het recht om te stemmen voor het parlement.
Maar dat kiesrecht was niet algemeen.
Alleen mannen mochten stemmen.
Aletta Jacobs vond dat iedereen moest kunnen stemmen.
Ook vrouwen.
Aletta Jacobs eiste kiesrecht voor vrouwen.
Ze eiste een rol voor vrouwen in de politiek.
Zij richtte in 1894 "de Vereniging voor Vrouwenkiesrecht" op.
Jaren vocht zij tegen mannen voor het kiesrecht voor vrouwen.

Ze praatte veel met de mannen uit de politiek.

In 1922 kreeg Aletta Jacobs eindelijk haar zin.